Όχι πια επίθεση γονιού στη βία του παιδιού

Γράφει η Μαριάννα Λαγουμίδη
Πρόεδρος i-paidi
Ψυχοπαιδαγωγός ΔΕΠ-Υ, συγγραφέας
[email protected]

 

 

 

 

 

 

Όταν χρησιμοποιούμε επιθετικότητα ως τρόπο διαπαιδαγώγησης, συνήθως επιτυγχάνουμε να ελέγξουμε το παιδί, πρόσκαιρα. Αλλά έχει κόστος!

Οι γονείς που δεν έχουν αρκετή ικανότητα επικοινωνίας, διαπαιδαγώγησης και ψυχικού δεσίματος με το παιδί τους, γίνονται υπερβολικά αυστηροί έως και επιθετικοί, λεκτικά και σωματικά.

«Παράτα με…Δεν είσαι παιδί εσύ!», «Θα σε χτυπήσω, θα σε πονέσω!», «Φύγε, φύγε ρε!» «Δεν θα πάς ξανά στο σχολείο. Θα μείνεις σπίτι και θα προσέχεις τον γάτο!»: αυτά και άλλα πολλά λέει ο γονιός στο θυμωμένο παιδί που ίσως διαγνωστεί με «Εναντιωματική Διαταραχή» ή με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητα, ΔΕΠ-Υ. Ωφελεί η απειλή του γονιού;

Το θυμωμένο αυτό παιδί θα έχει πρόβλημα στην ενήλικη ζωή του: ή θα είναι μόνιμο θύμα σε όποια ομάδα συμμετέχει, ή θα έχει επιθετική συμπεριφορά όπως ακριβώς βίωσε από τα πρότυπά του, τους γονείς του.

Βέβαια, κανένας ρόλος δεν οδηγεί σε ευτυχισμένη παιδική ή ενήλικη ζωή. Ο σωστός δρόμος, η σωστή διαπαιδαγώγηση, είναι οι συνέπειες!!! https://i-paidi.gr/2017/11/20/dep-y-kai-epithetiko-paidi/ Οι σωστές συνέπειες πραγματικά ενεργοποιούν, λειτουργούν ως κίνητρα, για την καλή συμπεριφορά του παιδιού. Οι γονείς που αφήνουν στην άκρη τη βία όποιας μορφής, και διδάσκουν στο παιδί τρόπους για να λύνει κάθε πρόβλημα, προσφέρουν και αναβαθμίζουν τις ικανότητές του ώστε να λιγοστέψουν οι δυσκολίες για να γίνει επιτυχημένο στη ζωή του.

Ας μην χρησιμοποιούμε ως άλλοθι του τρόπου συμπεριφοράς μας, τον τρόπο που οι γονείς μάς ανάθρεψαν! Άλλοι χρόνοι, άλλες απαιτήσεις, άλλες προσλαμβάνουσες! Οφείλουμε να αποκτούμε νέες τεχνικές, Όποιος νομίζει ότι με τον εκφοβισμό θα κάνει το παιδί του συνεργάσιμο, τότε θα δεχτεί την πρόσκλησή μου: Θα φέρει τον δημιουργικό του γιο με ΔΕΠ-Υ στα γραφεία μας, θα του απαντά επιθετικά για 45 λεπτά και μετά θα τον επιπλήξει! Άραγε ο γονιός θα πετύχει το στόχο του;

Η επιστημονική μας εμπειρία λέει ΟΧΙ. Αντί αυτής της συμπεριφοράς προτείνουμε 2-3 βαθειές εισπνοές, βλεμματική επαφή με το παιδί και συζήτηση προσεγγίζοντας τα κίνητρα του παίδιού.
Εάν χρειάζεστε περισσότερη καθοδήγηση, ας επικοινωνείστε άμεσα με εξειδικευμένο θεραπευτή. Ας μην ξεχνάμε ότι η κάθε περίπτωση χρειάζεται εξατομικευμένη βοήθεια!!!!

Μοιραστείτε το...