ΜΑΣ ΡΩΤΑΤΕ… ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑΜΕ για ΔΕΠ-Υ

Γράφει η εθελόντρια Ελευθερία Δημητροπούλου
Επιστημονική επιμέλεια: Μαριάννα Λαγουμίδη,
Πρόεδρος i-paidi,
Ψυχοπαιδαγωγός, ΔΕΠ–Υ LONDON UNIVERSITY, ΕΚΠΑ

Ο εγκλεισμός που μας επέφερε η πανδημία Covid-19, δυστυχώς, δημιούργησε μια νέα πραγματικότητα για όλους μας και ιδιαίτερα για τους μικρούς μας φίλους. Πώς άραγε θα συμπεριφέρονται τα μικρά μας παιδιά; Η υπεύθυνη επιστροφή στην καθημερινότητα πρέπει να γίνει γρήγορα κι απότομα ή δειλά- δειλά και σταδιακά με αργή αύξηση των ομαδικών παιχνιδιών και των παιδικών πάρτυ; Τον τελευταίο καιρό, αιτήματα που αναφέρουν παιδιά, δημιουργικούς έφηβους με ΔΕΠ-Υ «προσκολλημένα» στις οθόνες, κατακλύζουν το i-paidi.

«Τα παιδιά μου περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μπροστά από τον υπολογιστή και δεν δέχονται να ασχοληθούν με τίποτα άλλο. Ούτε καν με ακούν! Ανησυχώ.».

Για τους μικρούς μας φίλους, η καθήλωση μπροστά από τους υπολογιστές, τα βιντεοπαιχνίδια, είναι πραγματικά ανησυχητική. Μαζί με τα θετικά που παρέχει η εξοικείωση με τον κόσμο της τεχνολογίας, προβληματίζει η ¨κατοχύρωση¨ του tablet ως απαραίτητη συνοδεία στη ζωή, στο 24ωρο των παιδιών μας. Ιδιαίτερα τα παιδιά τα δημιουργικά με ΔΕΠ-Υ βρίσκουν στην οθόνη ένα ασφαλές καταφύγιο, στο οποίο δυστυχώς απαλλάσσονται από την παρορμητικότητα και τις υπόλοιπες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και μετατρέπουν τον ηλεκτρονικό κόσμο, στον δικό τους ιδεατό κόσμο. Παραβλέπουν τις εκφράσεις αγάπης, τη λεκτική έκφραση διαφωνίας, τα συναισθήματα θυμού και παρόρμησης, τη διαχείριση των συγκρούσεων με τους γύρω τους, καθώς υπολείπεται η ζωντανή, προφορική επικοινωνία! Πραγματικά η καθοδήγηση των γονιών είναι απαραίτητη!!!

«Τι μπορώ να κάνω για να απασχολήσω τα παιδιά μου και να τα κάνω να αφήσουν τις οθόνες;».

Οφείλουμε ως γονείς να αντιληφθούμε τις προκλήσεις με τις οποίες έχουν έρθει αντιμέτωπα τα παιδιά μας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η στέρηση της ελευθερίας και των επαφών τους, άφησε σημαντικά αποτυπώματα στις καρδιές τους. Μόνο αν τα «πάρουμε από το χέρι», προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα βήμα πρώτοι, θα φέρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αρχικά, θα μπορούσαμε να δείξουμε ενδιαφέρον στις προτιμήσεις τους και να καταλάβουμε τι τα ενθουσιάζει τόσο πολύ. Με αγάπη και στοργή, οφείλουμε να είμαστε πιο αυστηροί στα όρια των ωρών μέσα στις οποίες μπορούν να παίζουν με τις οθόνες. Στη συνέχεια, ας προτείνουν εναλλακτικές δραστηριότητες.

 

 

«Στα 1,5 έτη, εάν παίζει με τις οθόνες, θα επηρεάσει τα επόμενα πολλά χρόνια της ζωής του παιδιού μου;»

Σημαντική είναι η έναρξη και η σταδιακή προσπάθειά μας να τα φέρουμε σε επαφή με άλλες δραστηριότητες – από τη στιγμή της γέννησης. Ξέρουμε ότι θα τα ενθουσιάσει. Μία κουβέντα πίνοντας πορτοκαλάδα, μια βόλτα με ποδήλατο, μία χειροτεχνία, μία εξόρμηση στη θάλασσα και κατασκευή κάστρων, σίγουρα δεν θα τα αφήσει αδιάφορα. Προσπαθούμε χωρίς να το επιβάλουμε να τους παρέχουμε πιο διαδραστικά ερεθίσματα από τα παιχνίδια του υπολογιστή, τα ρωτάμε τι θέλουν να κάνουμε, περνάμε χρόνο σαν οικογένεια. Τους δείχνουμε πόσο όμορφη είναι η ζωή, έξω από το διαδίκτυο!

Και μην ξεχνάτε.. όπου βρεθεί δυσκολία, το i-paidi.gr είναι δίπλα σας με την έγκαιρη πρόληψη και παρέμβαση! Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας με τις απορίες και τους προβληματισμούς σας! Έμπειροι επιστήμονες είναι εδώ για να νιώσετε όμορφα! Το [email protected] και τα τηλέφωνα επικοινωνίας 2106778528, 6932611200 και https://i-paidi.gr/epikinonia/ είναι πάντα διαθέσιμα!

Μοιραστείτε το...