ΜΑΣ ΡΩΤΑΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑΜΕ…

«Πώς να διαχειριστώ τα έφηβα παιδιά μου;»

Η πανδημία του Covid-19 τον τελευταίο ενάμισι χρόνο «στοχεύει» μες την καρδιά τον καθένα από εμάς. Μια νέα πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί. Η απομόνωση στο σπίτι, η ριζική αλλαγή συνηθειών, η αποστασιοποίηση από αγαπημένα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα και οι αλλεπάλληλοι περιορισμοί μας «πολεμούν» κάθε μέρα που περνά.

Οι έφηβοι, δυστυχώς, βρίσκονται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Καθώς διανύουν μια μεταβατική περίοδο, μια περίοδο που προσπαθούν να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά τους, βρίσκονται καθημερινά σε μια διαμάχη με τον ίδιο τους τον εαυτό. Τη στιγμή που αμφισβητούν συνεχώς τα γονεικά πρότυπα και ζητούν την διαφοροποίηση, και έχουν ανάγκη όσο τίποτα τους συνομήλικους τους, τις βόλτες, τις εξωσχολικές δραστηριότητες, η νέα πραγματικότητα τους επιβάλει την απομόνωση και τον εγκλεισμό.

Ποια τα αποτελέσματα;

Οι έφηβοι έχοντας πρακτικά «δεμένα τα χέρια» καταλήγουν στην βία και την επιθετικότητα. «Το παιδί μου σπάει ότι βρίσκει στο σπίτι», «χτυπάει τα αδέρφια του», «καταλήγει στο να ασκεί βία και σε μας, τους ίδιους του τους γονείς», «κλαίει και βρίζει» είναι μερικές από τις εξομολογήσεις που ακούμε από εσάς. Πόσο μάλλον όταν αναφερόμαστε στα παιδιά με Ελλειμματική Προσοχή και Υπερκινητικότητα που η ίδια η φύση των συμπτωμάτων τους, δυσκολεύει την διαχείριση της συμπεριφοράς τους. Η παρορμητικότητα τους, η ανάγκη να έρθουν σε επαφή με τους φίλους τους και να αποφύγουν τις περιοριστικές συνθήκες κάνουν πολύ πιο τεταμένες τις καταστάσεις μέσα στο σπίτι.

Ποιος ο ρόλος των γονιών;

  1. Μιλάμε στα παιδιά μας και βασιζόμαστε στην επιβράβευση.

Μια καθημερινότητα που αναγκάζει την συνύπαρξη όχι μόνο όλων των μελών της οικογένειας αλλά και των υποχρεώσεών τους, δημιουργεί σύγχυση. Είναι πολύ σημαντικό να απευθυνόμαστε στα παιδιά μας και να ακούμε τα συναισθήματά τους ρωτώντας τα τι έχουν ανάγκη και να είμαστε διαθέσιμοι να ακούσουμε ό,τι τους απασχολεί. Ακόμα και όταν παρεκτρέπονται, στεκόμαστε στο αποτέλεσμα, τους εξηγούμε και είμαστε ανοιχτοί και όχι επιβλητικοί.

  1. Όταν αδυνατείτε να βρείτε λύση, ζητήστε βοήθεια.

Η επιστημονική οικογένεια του i-paidi.gr και οι ειδικοί της, είναι μία ομάδα που βρίσκεται συνεχώς  δίπλα σε όλες τις οικογένειες που έχουν ανάγκη. Διαμορφώνοντας κατάλληλη αρθρογραφία και εστιασμένα σεμινάρια προσπαθεί να βάλει το λιθαράκι της στην βελτίωση των δύσκολων αυτών συνθηκών για τους εφήβους. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως όταν δεν τα βγάζουμε πέρα ειδικά σε αυτές τις συνθήκες, δεν επιμένουμε να «τεντώνουμε» τις καταστάσεις. Ζητάμε βοήθεια για να ακουστούμε και να αναζητήσουμε λύσεις.

  1. Περνάμε χρόνο όλοι μαζί.

Οφείλουμε σαν γονείς να καταλάβουμε ότι όλη η ένταση των παιδιών και ιδιαίτερα εκείνων που υποφέρουν από Ελλειμματική Προσοχή και Υπερκινητικότητα, πρέπει να διοχετεύεται και να «αγκαλιάζεται» στο οικογενειακό πλαίσιο. Αναζητούμε όλοι μαζί δραστηριότητες που θα κάνουν τα μέλη να αποφορτιστούν συναισθηματικά. Έχουμε όλοι ανάγκη από παύσεις από το άγχος της καραντίνας. Το γέλιο και η χαλάρωση μπορούν να διαδεχτούν την ένταση και την επιθετικότητα. Σε κάθε περίπτωση, μάλιστα, και με όλες τις προφυλάξεις, συζητάμε με τα παιδιά μας τις εξόδους που μπορούν να έχουν με τους φίλους τους, όταν νιώθουμε ότι αυτό είναι που έχουν ανάγκη.

 

Μοιραστείτε το...